كولوسئوم رم | بزرگ ترین قتلگاه تاریخ!

كولوسئوم رم | بزرگ ترین قتلگاه تاریخ!

کلوسئوم یکی از آثار به جا مانده از دوران بیزانس و نبرد های سهمگین گلادیاتور ها است. در شرق تالار روم، سالن آمفی تئاتر عظیم سنگی معروف به Colosseum در حدود 70-72 سال بعد از میلاد توسط امپراطور وسپاسیان از سلسله فلاویین به عنوان هدیه ای به مردم روم راه اندازی شد. در 80 سال پس از میلادی، پسر وسپاسیان، تیتوس كولوسئوم را افتتاح كرد، كه رسماً با عنوان آمفی تئاتر فلاویا شناخته می شد. نبرد های 100 روزه ای در طول سال در این مکان برگذار می شد، که می توان از جمله آنها به نبرد گلادیاتورها و دعوای با حیوانات وحشی و همچنین دعوای حیوانات مختلف با هم اشاره کرد، که بعد از چهار قرن استفاده فعال، این عرصه باشکوه در غفلت و کم توجهی فرو رفت و تا قرن 18 میلادی به عنوان منبع مصالح ساختمانی مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه دو سوم Colosseum اصلی با گذشت زمان از بین رفته است، ولی این آمفی تئاتر همچنان به عنوان یک مکان گردشگری محبوب و همچنین نمادی از نمادهای روم باستان و تاریخ طولانی و پرتلاطم آن باقی مانده است. در ادامه با لحظات همراه باشید، تا شما را با نکات و حقایق جالبی از این مکان آشنا کنیم.

Colosseum

نکات جالب در مورد کولوسئوم

- این مکان به طوری طراحی شده بود، که در آن کانال های آبی وجود داشت، تا آب رود خانه ای در اطراف این مجموعه به داخل آن هدایت شود. به گفته برخی محققان از شواهد و علایم موجود مشخص است که در این مکان آب تا چندین متر پر می شد و مسابقات جنگ کشتی ها در آن برگذار می شد و این همه آب پس از مسابقه به راحتی تخلیه می شد.

- مردم بر اساس رتبه و جایگاه اجتماعی در صندلی های مشخصی می نشستند.

- این سازه تاریخی یکی از عوامل انقراض بسیاری از گونه های جانوری در این کشور و سایر مناطق اروپا در طی فقط 400 سال بود.

- ظرفیت این مکان حدود 50000 نفر است، که برای زمانه خود رکوردی عجیب و غریب بود.

- گوشت حیواناتی که در جنگ کشته می شدند، به صورت عادلانه بین تماشاگران تقسیم می شد و این نشان از چه فاجعه کشتاری بزرگی را دارد.

Colosseum

اطلاعات معماری

طول و عرض این بنای تاریخی به ترتیب (190 در 155 متر) است و در آن دوران بزرگترین آمفی تئاتر در جهان روم بود. بر خلاف بسیاری از آمفی تئاترهای قبلی که برای تأمین پشتیبانی های بنا در تپه ها حفر شده بودند، کولوسئوم، یک سازه آزاد است که از سنگ و بتن ساخته شده است! نمای بیرونی برجسته آن دارای سه طبقه با ورودی های قوسی شکل است. در کل این استادیوم تاریخی بزرگ توسط 80 ستون های نیمه دایره پشتیبانی می شوند. هر کدام از این طبقات شامل ستون هایی با نظم (یا سبکی) متفاوت بود: در پایین ستون هایی با نظم دوریک نسبتاً ساده قرار داشتند که به دنبال آن یونیک و در صدر طبقات هم مرتبه های زینتی کورینتاین قرار گرفته اند. قوس کنستانتین، واقع در نزدیکی ورودی اصلی كولوسئوم بود كه در سال 315 میلادی به افتخار پیروزی كنستانتین اول بر ماكسانتوس در پون میلویوس ساخته شد.

همان طور که در بالا گفتیم، در داخل بنا هم بیش از 50،000 تماشاگر را جای می گیرند. به منظور محافظت از مخاطبان در برابر آفتاب داغ رومی، یک سایه بان بزرگ بر روی بخش اعظمی از استادیوم نصب شده بود، که امروزه آثار بسیار اندکی از وجود آن باقی مانده است. این کار به این دلیل بود، که تماشای نبردهای گلادیاتوری، شکارها، دعوا های حیوانات وحشی و مبارزات بزرگتر مانند درگیری های دریایی (که به آن اشاره کردیم) آسان تر و بدون آزار نور خورشید صورت گیرد. اکثریت قریب به اتفاق مبارزان که در روم باستان جلوی تماشاگران کولوسئوم می جنگیدند، مرد بودند (گرچه برخی از گلادیاتورهای زن نیز در این بین وجود داشتند). گلادیاتورها را عموما برده، جنایتکاران یا زندانیان جنگی را تشکیل می دادند.

Colosseum

كولوسئوم در طول قرن ها

همان طور که در بالا اشاره کردیم، از این مکان در حدود چهار قرن بطور فعال استفاده می شد، تا اینكه مبارزات امپراطوری روم غربی و تغییر تدریجی در سلیقه های عمومی خاتمه ای بر مبارزات گلادیاتوری و دیگر تفریحات عمومی وسیع تا قرن ششم میلادی بود. در طول زمان های مختلف و در اثر پدیده های طبیعی مانند رعد و برق و زمین لرزه این بنا آسیب هایی زیادی را متحمل شده است. در قرن های بعد هم که به طور کلی رها شد و به عنوان معدن سنگی برای بسیاری از پروژه های ساختمانی از جمله کلیساهای سنت پیتر و سنت جان لتران و استحکامات دفاعی در امتداد رودخانه تیبر استفاده شد و از سنگ های آن برای ساخت این سازه ها استفاده شد. با این وجود اهمیت ها به این بنا تاریخی از قرن 18 میلادی دوباره و پس از گذشت حدود 1200 سال آغاز شد. پاپ های مختلف به دنبال حفاظت از این عرصه به عنوان یک مکان مقدس مسیحی بودند، اگرچه در حقیقت مشخص نیست که آیا مسیحیان اولیه به این مکان رغبت داشته اند، یا نه و یا اصلا آن را مکانی مقدس می شمردند و یا که نه؟

تا قرن بیستم به دلایل آب و هوایی، بلایای طبیعی، بی توجهی و خرابکاری، تقریباً دو سوم اصلی را نابود کرده بود، که از جمله قسمت های آن، همه صندلی های مرمرین وعناصر تزئینی آن بودند. تلاش های مرمت از دهه 1990 میلادی روی آن آغاز شد و با گذشت سال ها ادامه یافت. امروزه این مکان هنوز هم به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری ایتالیا و حتی جهان شناخته می شود و سالانه میلیون ها گردشگر از آن بازدید می کنند.

Add comment

Your message is required.